دانشمندانی که از تلسکوپ فضائی اسپیتزر ناسا استفاده می کنند می گویند موفق به کشف نوری شدند که ممکن است مربوط به اولین اجرام کیهانی باشد. در صورت تائید ، این رصد تصویر زمانی را فراهم می آورد که مربوط به بیش از ۱۳ بیلیون سال قبل می باشد ، یعنی زمانیکه اخگرها و خاکسترهای در حال خاموشی انفجار بزرگ جای خود را به میلیونها سال تاریکی مطلق داده و سپس بعد از آن کیهان بوجود آمد.ممکن است این نور مربوط به اولین ستاره ها و یا شاید گاز هائی باشد که به درون اولین سیاهچاله ها فرو رفته اند. گروه علمی مستقر در مرکز فضائی Goddard ناسا این رصد را به نوری کم رنگ از یک شهر دوردست توصیف می کند که از درون یک هواپیما در شب دیده می شود. این نور بسیار دور و ضعیف می باشد.دکتر الکساندر کاشلینسکی (Alexander Kashlinsky) ، دانشمند بخش سیستمها و کاربردهای علمی می گوید: ما بر این باوریم که در حال مشاهده مجموعه ای از نورهای متعلق به اولین اجرام بوجود آمده در کیهان هستیم. این اجرام در همان دوران اولیه زمان ناپدید شده اند ولی نور آنها هنوز عرصه کیهان را در می نورد.فرضیه دانشمندان بر این است که فضا ، زمان و ماده حدود ۱۳/۷ بیلیون سال پیش و از انفجار بزرگ منشاء گرفته است. دویست میلیون سال بعد از این انفجار دوران اولین نورستاره ای پدید آمد. نظریه پردازان می گویند احتمالا اولین ستاره ها بیش از صد برابر بزرگ تر از خورشید و بسیار داغ ، درخشان و کم عمر بوده اند و سوختن آنها فقط چند میلیون سال طول می کشید. دکتر جان ماتر (John Mather) ، دانشمند ارشد پروژه از بخش تلسکوپ فضائی Webb می گوید ” این رصد عمیق مملو از ستاره ها و کهکشانهائی بود که آشنا بنظر می رسند. ما تمام اجرامی که با آن آشنا بودیمستاره ها و کهکشانهای دور و نزدیکرا حذف کردیم و در نتیجه به تصویری از آسمان رسیدیم که در آن ستاره و یا کهکشانی وجود نداشت ، اما هنوز نور کم رنگ فرو سرخ بهمراه لکه های بسیار بزرگ در تصویر دیده می شد که به اعتقاد ما پس تابش اولین ستاره ها می باشند.این کشف جدید با رصد های دهه نود ماهواره کاوشگر پس زمینه کیهانی ناسا (NASA Cosmic Background Explorer) مطابقت دارد. کاوشگر فوق پس زمینه فروسرخی را رصد کرد که مربوط به هیچ ستاره شناخته شده ای نیست. کشف اخیر اسپیتزر رصد های کاوشگر ریز موج Wilkinson ناسا از سال ۲۰۰۳ که تولد اولین ستاره ها را ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ تخمین می زند را نیز تائید می کند. دکتر هاروی موسلی (Harvey Moseley) دانشمند ابزار دقیق اسپیتزر می گوید: این اندازه گیریهای دشوار عملکرد ابزار دقیق ماهواره را به حدودی رسانده که در طراحی آنها در نظر گرفته نشده بود.اختلالات صوتی پائین و شفافیت بالای دوربینهای فروسرخ اسپیتزر این توانائی را به گروه داده تا مه آلودگی کهکشانهای پیش نما را حذف کرده تا سیگنال انباشته شده از اولین نور در مقیاسهای زاویه دار بزرگ نمایان شد.این تیم متذکر شد که ماموریتهای آینده مانند تلسکوپ فضائی Webb اولین دسته های مجزای این ستاره ها و یا ستارهای درحال انفجار که ممکن است اولین سیاهچاله ها را بوجود آوردند را شناسائی خواهند کرد.
|
|||||||