نیکولای شاپوشنیکوو از مرکز پرواز فضائی گودارد ناسا می گوید” این سیاهچاله واقعا یک رکورد محسوب می شود. سالهاست که دانشمندان قصد دارند تا کوچکترین اندازه ممکن یک ساهچاله را کشف کنند و این سیاهچاله کوچک یک قدم به سوی پاسخ به این سئوال است.”

دانشمندان این سیاهچاله را در سامانه ای واقع در صورت فلکی آتشدان (Ara) در کهکشان راه شیری کشف کردند. آنها می گویند که این سیاهچاله احتمالا قوی تر از سیاهچاله های بزرگتر موجود در مرکز کهکشانها است.

شاپوشنیکوو می گوید اگر فردی زیاد به این سیاهچاله نزدیک شود ، گرانش آن باعث کشیده شدن بدن وی تبدیل آن به ماکارونی می شود. این سیاهچاله زمانی بوجود آمد که یک ستاره با از دست دادن سوخت در اثر گرانش ناشی ازجاذبه خود دچار رمبش شد.

شاپوشنیکوو و همکاران وی در مرکز پرواز فضائی با استفاده از ماهواره اکتشافی پرتو ایکس روزی و یک روش تازه اندازه این سیاهچاله را برآورد کردند.
این روش نوسان گاز داغی که در نزدیکی سیاهچاله در زمان مکیده شدن ماده به درون آن در اطراف سیاهچاله جمع می شود را اندازه گیری می کند.
دانشمندان بر آورد می کنند که این سیاهچاله جرمی معادل ۳/۸ برابر خورشید و حدود ۲۴ کیلومتر عرض دارد.

کوچکترین سیاهچاله ای که قبلا در خارج از سامانه خورشیدی ما کشف شد و GRO 1655-40 نامیده شده بود
جرمی حدود ۶/۳ برابر خورشید را دارا می باشد.
این دانشمندان ناسا می گویند ” شگفت انگیز است که معادلات آلبرت اینشتین پیش بینی می کنند یک سیاهچاله با جرمی برابر ۳/۸ برابر خورشید فقط ۲۴ کیلومتر و به اندازه یک شهر بزرگ عرض خواهد داشت. “

پژوهشگران می گویند احتمالا یک ستاره در حال فروریزی که بسیار کوچکتر از J1650 بوده می باید یک ستاره نوترونی رابوجود می آورد نه یک سیاهچاله.