کهکشان‌ها می‌توانند دو برابر بزرگتر از آنچه که تاکنون پیش‌بینی می‌شدند باشند.

همانند باستانشناسانی که بقایای شهری گمشده را کاوش می‌کنند ، منجمان با استفاده از تلسکوپی
۸ متری مشخص کرده‌اند که کهکشان NGC300 دارای دیسکی بزرگ و کم نور است که از ستارگان پیر ساخته شده است. مشاهدات جدید قطر کهکشان را دو برابر و یا حتی بیشتر نشان می‌دهد.این اکتشاف همچنین اشاره دارد بر اینکه کهکشان راه شیری می‌تواند بسیار بزرگتر از آنی باشد که اطلاعات فعلی ما بیان می‌کنند. بعلاوه دانشمندان نیازمند بیان معمای چگونگی تشکیل کهکشانهایی مانند NGC300 هستند که با ستارگان مرکزیشان تشکیل یافته‌اند. این پژوهش توسط گروهی از دانشمندان آمریکایی و استرالیایی در دهم آگوست در نشریه اَسترافیزیکال منتشر شد. این تیم ، تلسکوپ‌های چند شیئی شیلی را بکار بردند و قادر بودند که ستارگان کم نور در دیسک این کهکشان که ۴۷۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارند را مشاهده کنند ، که نشان می‌دهد شعاع کهکشان دو برابر مقداری است که تصور می‌رفت. برای جستجوی این ستارگان تصاویری گرفته شدند که ده برابر ژرف‌تر از هرگونه عکس دیگری‌اند که از این کهکشان گرفته‌اند (تصویر ۱ ). در چند میلیارد سال گذشته حاشیه NGC300درخشان بوده ، به گونه‌ای که داخل آن را نیز روشن می‌ساخته. این گفته نویسندة مطلب ،‌ پروفسور جاس بِلَند هاوتون از سیدنی است ، اما حواشی آن طی گذشت زمان تاریک شده‌اند و در حال حاضر بصورت ستارگان پیر ساکن و تاریک‌اند. این کشف مفاهیم عمیقی برای کهکشان راه شیری که قطر آن را در حدود
۱۰۰۰۰۰ سال نوری تخمین می‌زنند نیز دارد ،با این وجود کهکشان بسیار حجیم‌تر و درخشان‌تر از NGC300 است. بر این اساس کهکشان ما بسیار بزرگتر از آنی است که تصور می‌کردیم ، شاید به اندازه ۲۰۰۰۰۰ سال نوری.

پروفسور بروس دِرِین از دانشگاه پرینستون می‌گوید: مشکل است بفهمیم که چگونه دیسک پرستاره‌ای نظیر این ـ که زوال پیدا کرده و دارای چگالی همگونی است ـ ، تشکیل یافته است.این مسأله غافلگیر کننده است. چرا که زمان بسیار زیادی به‌طول می‌آنجامد تا نهایتاً ستارگان از مرکز دیسک کهکشان به فواصل این چنینی پراکنده شوند ، به نظر می‌رسد که ما مشغول تماشای نتیجة تشکیل ستاره‌ای هستیم که در زمانی بسیار دور به وقوع پیوسته است ، شاید بیشتر از ۱۰میلیارد سال پیش.پروفسور کن فریمن از دانشگاه ملی استرالیا می‌گوید: در حال حاضر ما پی برده‌ایم که انواع مجزائی از صفحات کهکشانی وجود دارد.احتمالاً بیشتر کهکشان ها ناقص شده‌اند ، به این صورت که چگالی ستارگان داخل صفحات کاهش می‌یابد اما NGC300 تا ابد وجود خواهد داشت چرا که چگالی ستارگان آن بسیار به آرامی کاهش می‌یابد.

. بِلَند هاوتون بیان می‌کند: منجمان NGC300 ا تا نقاط خارجی یعنی که چگالی سطحی ستارگان آنها برابر یک هزارم چگالی خورشید در یک سال نوری مربع بوده است ، ردیابی کرده‌اند. این وسیع‌ترین و پراکنده‌ترین جمعیت ستارگانی است که تاکنون مشاهده شده است. NGC300 یک عضو مارپیچی گروه کهکشان‌های Sculptor (حجار) است و نزدیک‌ترین خوشة خارج کهکشانی به ما و در حدود۶٫۱ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. بیشتر ستارگان آن در دیسک مسطحی قرار گرفته‌اند و به شکل یک کهکشان بسیار معمولی مانند راه شیری به نظر می‌آید.
NGC300 کهکشانی است در خارج از گروه محلی ما و اولین کهکشانی است که تا چنین عمقی مورد بررسی قرار گرفته است ، فقط دو نمونة دیگر تا چینی درجة ژرفای نوری بررسی شده‌اند. کهکشان آندرومدا و همسایة آن M33 که هردو در گروه محلی ما واقع‌اند.زمان بیشتری در اختیار محققان برای مطالعه با Gemini South قرار گرفته تا دقیقاً تعیین کنند که چه نوع ستارگانی را در حواشی
NGC300 مشاهده می‌شوند و مطالعات مشابهی را بر روی سایر کهکشان‌ها انجام دهند .
بِلَند هاوتون می‌گوید: ما هنوز چیز‌های بسیاری داریم تا بفهمیم کهکشان‌هایی نظیر کهکشان خودمان ، چگونه تشکیل شده‌اند. مشاهدات بعدی ما که در همین سال شروع می‌شود باید مدارک مهم‌تر و امیدوار کننده‌تر و البته شگفت‌انگیز‌تری را ارائه کند.