دانشمندان سالهاست به ما می گویند که کهکشانها به اندازه کافی ماده یکنواخت در درون خود ندارند تا از فاصله گرفتن آنها از هم جلوگیری کند. بنابراین می باید توده ای از ” ماده تاریک” نامرئی در هر کدام از کهکشانها سرگردان باشد. اما ماده تاریک هیچوقت بصورت مستقیم شناسائی و مشاهده نشده و هیچ کس نمی داند که ماهیت این ماده چیست. برخی از دانشمندان همچنان نسبت به وجود آن شک دارند و از نظر یک مبتدی نیز این پدیده یک ایده احمقانه است.

اکنون ، یک تحقیق اینگونه مطرح میکند که ممکن است پدیده ای به نام ماده تاریک وجود نداشته باشد.

فرد کوپر استاک (Fred Cooperstock) از دانشگاه ویکتوریا می گوید ” تئوری نسبیت عمومی انیشتن می تواند یکپارچگی کهکشانهای مجزا شامل کهکشان راه شیری را توضیح دهد.
این تفکر بدین صورت می باشد:

قوانین فیزیک نیوتن توضیح می دهند که چرا منظومه شمسی از هم فاصله نمیگیرد. اما سیاره ها در طرح کلی گرانشی ناچیز می باشند: خورشید با داشتن ۹۹٫۸۶ درصد از کل جرم ، فرمانروا کل است.قرنهاست که همین قوانین فیزیکی نیوتن در مورد کهکشانها اعمال شد و چرخش ستاره ها قابل توضیح نبود. بنابراین ماده تاریک ابداع شد تا به این فرضیه کمک کند. کوپر استاک می گوید” اما یک کهکشان با منظومه شمسی بسیار متفاوت است. تمرکز تمامی ماده – ستاره ها ، سیاهچاله ها ، گاز و غبار – بطور جمعی گرانش کهکشانی را شکل می دهند. حتی یک سیاهچاله در مرکز یک کهکشان نوعا کمتر از یک درصد جرم کل کهکشان را تشکیل می دهد.

کاپر استاک به SPACE.com می گوید” بر خلاف منظومه شمسی ، گرانش کل کهکشان ” حرکت کهکشان را تغذیه می کند”.

تفکر بوجود آورنده این استدلال کمی پیچیده است ، ولی یه اینگونه توضیح داده می شود:

وی می گوید” ما در مورد کهکشانهای دوار مشاهده می کنیم که فرضیه نسبیت عام پتانسیل بسیار مهمی فراهم می آورد که با چگالی ماده کهکشانی بصورت “غیر خطی” (“nonlinear”) مرتبط می باشد. این بر خلاف فیزیک نیوتنی است”.
این تاثیر غیر خطی قبلا دیده شده بود. وی اضافه می کند ” نکته جالب این است که این موضوع برای حرکت چرخشی مداوم و ساده تر تحت گرانش در یک کهکشان هم صادق است”. نتیجه: وی ادامه می دهد که حرکت ستارگان در کهکشان ” تحت معادلات نسبیت عام قابل توضیح می باشند. بدین ترتیب نیازی به هاله های عظیم پدیده ای غیر ملموس و ناشناخته به نام ” ماده تاریک” که هیچ کس نمی تواند آن را توضیح دهد نمی باشد. درصد کوچکی از چیزی که بعنوان ماده تاریک فرض می شود از ستاره های سوخته تشکیل شده که به سختی دیده می شوند. پیش بینی ها در مورد اینکه چه مقدار از این ماده وجود دارد تغییر نخواهد کرد.وی می گوید ” همچنین ، این نظریه جدید هنوز چگونگی گرد آمدن خوشه های کهکشانی بزرگ را توضیح نمی دهد. با این حال ممکن است تحقیقات بیشتر توسط نظریه پردازان دیگر این مشکل را حل کند”. این آنالیز جدید برای مجله فیزیک نجومی ارسال شده که می باید توسط سایر دانشمندان بررسی گردد.

اما در صورتیکه این فرضیه درست باشد ، چه پیش خواهد آمد؟

کوپر استاک می گوید” در این صورت ، این فرضیه حدود ۲۵ درصد از جرم کیهان را حذف خواهد کرد که منجر به طرح نهائی کاهش وزن خواهد شد”.